Η μεγάλη εορτή των Χριστουγέννων πλησιάζει…και το μήνυμα της Γέννησης του Θείου Βρέφους αρχίζει να  μεταδίδεται παντού. Έτσι, κι εμείς, μια αντιπροσωπεία  μαθητών των Εκπαιδευτηρίων «Πνοή Αγάπης» Αργυροκάστρου και του Κολλεγίου «Πνοή Αγάπης» Μεσοποτάμου της Ιεράς Μητροπόλεως Αργυροκάστρου ξεκινήσαμε, με την ευχή του Μητροπολίτη μας κ. Δημητρίου, μέσα στη σιωπή της νύχτας με προορισμό των Ιερό Καθεδρικό Ναό της Αναστάσεως του Κυρίου στα Τίρανα.

Αποστολή μας: η μεταφορά του χαρμόσυνου μηνύματος μέσα από επίκαιρα τραγούδια και κάλαντα στον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπό μας κ. Αναστάσιο και στα αδέλφια μας που βρίσκονται στο Σπίτι της Ελπίδας στο Δυρράχιο.

Η ημέρα ξεκίνησε μέσα στην κατανυκτική ατμόσφαιρα της προσευχής στον Καθεδρικό Ναό, όπου νιώσαμε τη ζεστασιά της Φάτνης, την πίστη των Ποιμένων και τη δοξολογία των Αγγέλων μέσα σε μια αρμονική Λειτουργία Αγάπης.

 Έπειτα κατευθυνθήκαμε στο Συνοδικό Κέντρο, όπου συνεχίσαμε τη λειτουργία μετά την Λειτουργία, τραγουδώντας χριστουγεννιάτικα  κάλαντα στον Αρχιεπίσκοπό μας, τον άνθρωπο που μέσα από θυσίες και αγώνες πολλούς κατάφερε να γεννήσει την πιστή σε πολλές παγωμένες καρδιές του τόπου μας.

Με πολλή προσοχή ακούσαμε το ελπιδοφόρο  μήνυμά το, το οποίο θα μπορούσαμε να το  συνοψίσουμε στο τρίπτυχο Δικαιοσύνη-Ελευθερία-Αγάπη. Επίσης, ο Μακαριώτατος τόνισε ότι το ιδιαίτερο γνώρισμα που έχει η  Χορωδία μας να επιμένει να μεταφέρει τα ωραία μηνύματά της μέσα από τρεις κυρίως γλώσσες ( ελληνικά, αλβανικά, αγγλικά) είναι ένα εξαιρετικά πολύτιμο στοιχείο το οποίο θα πρέπει να διαφυλάξει, διότι με αυτόν τον τρόπο μεταφέρει  ένα πολύ ουσιαστικό μήνυμα συνύπαρξης και αλληλοσεβασμού.

Ιδιαίτερη ήταν η χαρά μας για το γεγονός ότι μαζί μας είχαμε και τη Διευθύντρια του Ιδρύματος «Πνοή Αγάπης» κ. Αναστασία-Πάμελα Barksdale, η οποία με πολλή αφοσίωση, διακριτικότητα  και ενδιαφέρον παρακολουθεί την πορεία μας ήδη από τις πρώτες ημέρες που ανέλαβε τα καθήκοντά της.

Η πιο μελωδική στιγμή της συνάντησής μας, όμως,   ήταν όταν ο Αρχιεπίσκοπος ήρθε κοντά μας, ανάμεσα μας, και τραγούδησε μαζί μας. Πραγματικά, αυτή η εικόνα εκφράζει όλη μας τη σχολική πορεία. Μια συνοδοιπορία μέσα στο Φως της Αλήθειας του Χριστού, με πρωτοπόρο τον ακάματο Αρχιεπίσκοπό μας.

Επόμενος σταθμός μας το στολισμένο Κέντρο των Τιράνων. Ελεύθερος χρόνος για ψυχαγωγία και γλυκίσματα.

Η ώρα του μεσημεριανού είχε ήδη φτάσει, οπότε η στάση μας σε γνωστό Εμπορικό Κέντρο για τόνωση και ανεφοδιασμό ήταν  επιβεβλημένη.

Κατά τις 7 μ.μ.  φτάσαμε στο Σπίτι της Ελπίδας στον Αγ. Βλάσιο, τον τελευταίο σταθμό της επίσκεψής μας. Μαζί μας είχαμε φέρει κι ένα ποδήλατο ως  συμβολικό δώρο για τα πνευματικά μας αδέρφια. Το ποδήλατο αυτό το είχε κερδίσει πρόσφατα  η  8η τάξη  του Σχολείου μας σε έναν  διαγωνισμό με θέμα το Διαδίκτυο που διοργάνωσε η UNICEF Albania. Οι μαθητές μαζί με τη υπεύθυνη δασκάλα  αποφάσισαν τότε ομόφωνα το ποδήλατο-βραβείο να μην το κρατήσουν για τον εαυτό τους, αλλά να το δωρίσουν στα παιδιά που φιλοξενούνται στο Σπίτι της Ελπίδας.

Η υποδοχή των παιδιών συγκινητική κι ο χώρος τους ένα πραγματικό φιλόξενο σπιτικό.  Χωρίς καλά-καλά να το συνειδητοποιήσουμε μετά από λίγο είχαμε ενωθεί όλοι σε μια μεγάλη χορωδία που δίπλα στο αναμμένο τζάκι τραγουδούσε τον ερχομό του Λυτρωτή, της πραγματικής ΕΛΠΙΔΑΣ και ΑΓΑΠΗΣ.

Ο δρόμος της επιστροφής ήταν φορτωμένος αναμνήσεις και νοσταλγία για τα όσα ζήσαμε όλη την ημέρα. Κάποιες σκέψεις τις μοιραστήκαμε από μικροφώνου με όλους τους φίλους και τους καθηγητές μέσα στο λεωφορείο … κάποιες άλλες όμως τις φυλάξαμε σε μια ήσυχη γωνία του νου μας, όπως η Παναγία φύλαξε στη γαλήνια καρδιά της  σιωπηλά το μέγα μυστήριο της Θείας Ενανθρώπησης. Έτσι, εξάλλου δεν γίνεται με όλα τα σπουδαία πράγματα που αφήνουν ανεξίτηλη σφραγίδα στη ζωή μας …